پروتکل زمینه مدل (MCP)

پیش از MCP، هر ابزار هوش مصنوعی یکپارچگی‌های سفارشی خود را برای پایگاه‌های داده، API‌ها و سرویس‌های خارجی ایجاد می‌کرد. این به معنای کار تکراری در ابزارها و قفل شدن به فروشنده برای کاربران بود. MCP این مشکل را با تعریف یک پروتکل استاندارد حل می‌کند: سازندگان ابزار یک سرور MCP می‌سازند و با هر عامل هوش مصنوعی که از MCP پشتیبانی می‌کند — Claude Code، Cursor، Windsurf و سایرین — کار می‌کند.

MCP از معماری کلاینت-سرور استفاده می‌کند. عامل هوش مصنوعی (کلاینت) به سرورهای MCP که ابزارها، منابع و دستورات را در معرض نمایش می‌گذارند متصل می‌شود. وقتی عامل نیاز به پرس‌وجوی پایگاه داده، جستجوی مستندات یا فراخوانی API دارد، یک درخواست استاندارد به سرور MCP مناسب ارسال می‌کند. سرور تعامل واقعی را مدیریت می‌کند و نتایج ساختاریافته‌ای را که عامل می‌تواند درباره آن‌ها استدلال کند برمی‌گرداند.

// Example: MCP server configuration in Claude Code
// ~/.claude/settings.json
{
  "mcpServers": {
    "github": {
      "command": "npx",
      "args": ["-y", "@modelcontextprotocol/server-github"],
      "env": { "GITHUB_TOKEN": "ghp_..." }
    },
    "postgres": {
      "command": "npx",
      "args": ["-y", "@modelcontextprotocol/server-postgres"],
      "env": { "DATABASE_URL": "postgresql://..." }
    }
  }
}

سرورهای MCP برای GitHub، PostgreSQL، Slack، Google Drive، سیستم‌های فایل و ده‌ها سرویس دیگر در دسترس هستند. برای فهرست کامل یکپارچگی‌های ساخته‌شده توسط جامعه، رجیستری سرور MCP را بررسی کنید.